ایرانی
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید××××حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گويند فرزند راهم من جاده هاي سرد،تاريك/جاده هاي گرم،روشن/جاده هاي خيس،نمور/جاده هاي خشك،سوزان. اما فرزند گذارم گزشتن و دل كندن تقدير ناخواسته ي لحظات من اند
این روز ها بیشتر از هر زمان دیگه ای زمانم رو تو جاده ها از دست می دم تقریبا مارکوپلو بودنم هم داره حال به هم زن میشه
سلام
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت
0:14 توسط وحید رضا| |
ما / فاتحان قله های فخر تاریخیم/شاهدان شهر های شوکت هر قرن/ ما / یادگار عصمت غمگین اعصاریم / ما / راویان قصه های شاد و شیرینیم/قصه های آسمان پاک / نور جاری. آب/ سرد تاری .خاک / قصه های بیشه ی انبوه . پشتش کوه . پایش نهر/قصه های دست گرم دوست در شبهای سرد شهر/ ما / کاروان ساغر و چنگیم / لولیان چنگمان افسانه گوی زندگیمان. زندگیمان چنگ و افسانه/ساقیان مست و مستانه
سلام : نام:وحید رضا مصوری نظام آباد /متولد: 1364 تهران/ ملیت:ایـــــــــــــــــــرانی/ ساکن:کاشمر/دانشجوی مهندسی شیمی ــ گاز به همراه تنهایی من عزیز در خدمتتان هستیم.
سلام : نام:وحید رضا مصوری نظام آباد /متولد: 1364 تهران/ ملیت:ایـــــــــــــــــــرانی/ ساکن:کاشمر/دانشجوی مهندسی شیمی ــ گاز به همراه تنهایی من عزیز در خدمتتان هستیم.
