نمی دونم چی بگم!
خیلی کلافه ام!
مدتیه که ندای یاران گرامی در گوشم به رگبار ناسزا بدل گشته٬ و مرا در این برهوت دنیا تنها رها کرده! خدا کنه که هیچ وقت خار های گل زیبای کاکتوس توی دستم فرو نره!
مدتیه که یکی از بهترین دوست هام رو از دست دادم! خدایا صبری عطا فرما تا تحمل توانم کرد و رحمتی تا دور باشد نازنینم از عذابت!
الان از دار دنیا و از مرام رفاقت فقط یه دوست صمیمی واسم مونده٬ که اون هم این روز ها عزا داره!
هم به من و هم به اون تسلیت بگین!
یا حق
دو ـــ سه روز پیش توی دانشگاه مراسم بزرگداشت دکتر شریعتی بود. ( اگه با خودت گفتی گه الان وقتش نبوده و زود این مراسم و برگزار کردند٬ جدا واست متاسفم! )
استاد عبدلکریم شریعتی و آقای طهماسبی و آقایی به نام مزینانی سخنرانی داشتند!
سخنرانی استاد تکان دهنده و آموزنده بود٬ در لحظات سخنرانی استاد٬ عطر نفس دکتر نازنین رو به خوبی می شد در فضا استشمام کرد!
در پایان سخنرانی آقای طهماسبی٬ رامین زنگ زد که کلید نداره و با کلی بار و بندیل پشت در مونده و من هم از سر ناچاری جلسه رو ترک کردم و واسش کلید بردم!
تا من برم و برگردم همه چیز تموم شده بود!
سر شبی با برو بچ رفتیم به اسراحتگاهی که استاد و همراهاشون در اون حضور داشتند٬ساعت ها صحبت کردیم و بسیار آموختیم!
وقتی استاد در مورد تسلط دکتر بر قرآن از کتاب های دکتر شاهد و مصداق می آورد٬ حسرت آیه ها و سوره هایی را خوردم که خوانده یا نا خوانده از کنارشان گذشتم!
امید وارم سعادتی باشد برای باز خوانی این کتاب زندگی و عمل به آن!
یاد این نازنین گل هبوط کرده بر کویر گرامی باد!
یا حق
اولین ره آورد سفر ور دیشب با ولع سر می کشیدم و نیم نگاهی هم به تلفن داشتم تا آبی بر تلاطم وجودم با اس ام اس دوستان که شرح جزئیات رویدادی خاص را می دادند بریزم!
مدیر مدرسه ی جلال آل احمد.
نمی دونم خوندینش یا نه٬ مثل همیشه شرحی خاص و سبکی ویژه٬
رک و راست و با تفسیر و تحلیل و در عین حال موجز!
بیان مشکلات یک مدیر مدرسه است که نمی خواد بچه ها با ترکه٬تکه تکه شن و شرح چاپلوسی ها و تملق ها و مانند همیشه شرح کامل شخصیت ها!
اما اگه این روز ها جلال بود و جریان بن غیر نقدی فرهنگیان رو می شنید (که شتمل بر چند کیلو برنج پاکستانی٬چند سیر گوشت یخ زده یه حلب روغن و مقداری نمک و فلفله) به این توجیه که اگه پول بدیم تورم می شه!!!
یا این که معلم ها رو هم در فمنیست ها ضرب و با اقدام علیه امنیت ملی جمع کردند و پیاله پیاله آب خنک به خوردشان می دهند٬چه ها که نمی نوشت!
امید که...
بالاخره سرويس بلاگفا هم درست شد و مي شه كامنت گذاشت!!!
یا حق
این چند روزی و که نبودم داشتم تو شهر کودکی هایم ( یا به قول یه دوست: آرمان شهر پر از دود و ترافیک و فحش و کثافت؟ ) با تازه های نشر سر و کله می زدم!
حاصل این سر و کله زدن خاطرات٬حسرت و یادگاری های بسیار بود!
خاطره ی کوچه ها و محله های قدیم٬نظام آباد و گیشا و...
خاطره ی دیدار با بزرگانی چون بایرامی!
خاطره ی قورباغه ای چوبی که صدایی بسیار شبیه همتای گوشتی خود داشت!
خاطره ی دوستانی که شانه به شانه در این ۵ روز زیر و رو کردیم آن آرمان شهر را!
خاطره ی حرف زدن های بسیار با نازنینی پر تجربه که حق مادری بر گردنم دارد!
خاطره ی کتاب هایی که امضا ی یاران دیرین بر آن ها نقش بسته!
حسرت ها:
حسرت فردی فهیم و با درک در مسند فرهنگ! تا بفهمد که مسجد جای بسیاری از کتب نیست( که نمی توان بسیار از نشر یافته ها را در مسجد فروخت)! تا درک کند که قشر کتاب خوان عادت به بن فروشی ندارند! تا بیاموزد که بیش از هر چیز نیاز به نظم است در این رویداد!
حسرت مکانی مناسب برای این اتفاق!
حسرت بسیار کتاب ها که نتوانستم بخرم٬ چرا که مسئولین فهیم ارشاد به این نتیجه رسیده بودند که قشر فرهنگی و اهل قلم با ۶۰٬۴۰ و یا ۱۰۰ هزار تومان بن خرید کتاب خارجی می توانند بر آورده سازند نیاز هاشان را!
حسرت دیدار چشمانی آشنا که در یک قدمی خود در غرفه ی محیط ... حس کردم و دیدار به حرمت اعتقادات حاصل نشد!
حسرت s3 کانن که همراه بود و رمش خراب شد و عکس های بسیاری را فقط در ذهن ثبت کردم!
و یادگار ها:
کتاب های بسیار!
قورباغه ی بالا که به یادگار با خود آوردم!
خاطرات و حسرت هایی که همچنان به یادگار با خود دارم!
یا حق
نمی دونم این حال و چطوری براتون تعریف کنم٬ فقط می دونم همه چیز دور سرم می چرخه:
نوای نای-ه ناهید و صدای استاد و آهنگ یوسفی زمانی همه و همه موجب نوعی عروج است!
حالتی دارم وصف ناشدنی٬ به رقص آمده همچو گل :
بوی باران٬
بوی سبزه٬
بوی خاک
شاخه های شسته٬ باران خورده٬ پاک
آسمان آبی و ابر سفید
برگ های سبز بید
عطر نرگس٬رقص باد
نغمه ی شوق پرستو های شاد
خلوط گرم کبوتر های مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار!
خوش به حال چشمه ها ودشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب!!!
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ هفت رنگش می شود هفتاد رنگ!
در آخر هم تبریک روز معلم به تمامی معلمین دلسوز
به ویژه پدر و مادر نازنینم!
یا حق
خدا حافظ
نه تعجب نکن!
درست می گم خدا حافظ!
یه وقت هایی آدم به کمک دوست عزیزش به آرزو های بزرگش می رسه!
من رو باز هم مدیون خودت کردی ...
آره خودت کمکم کردی٬ مگه بار ها نگفتی که خیلی بی رحمی٬ مگه نگفتی که خیلی راحت می تونی آدم ها رو کنار بذاری؟ ...
خوب همین بی رحمی ات٬ همین که آدم ها رو مثل دستمال کاغذی های کثیف می بینی با عث شد تا ...
از کمکت بابت رسیدن به این آرزو ممنونم ...
هنوز هم...
یا حق
می دونین یه وقت هایی زبون تصویر خیلی گویا تره!
پس فقط ببینین عکس های زیر رو!
دیروز که اونطوری شعار می دادن٬ رسید به عمل امروز...
خدا به خیر کنه از فردایی که از پس امروز می یاد...
یا حق
چند وقت پیش برو بچ با حال جنون جوانی ما رو دعوت کردند به آرزو بازی٬ ما هم که ته مرامیم و نمی تونیم ندای هل من ناصر هیچ کس رو بی جواب بذاریم پس یا علی
۱. ای خدا... ( چیه هیچی از این آرزو نفهمیدی؟ 
خوب حق هم داری این یه رمزه بین من و خدا و یکی دیگه! دهه اگه می خواستم واضح بگم که کار به رمز و کد کذاری نمی کشید که!
)
۲. آرزو دارم که خدا دیده جدید و فهمی نوین بهم بده تا تمام مشکلات فلسفی زندگیم رو حل کنم!
۳.آرزو دارم خیلی از بزرگتر ها٬ این قد به ریشی سفیدشون ننازن٬ و این قدر فکر نکنن می دونن و خیلی از کوچکتر ها هم همین که یه کتابخونه به هم زدن و چهار تا کتاب خوندن سعی نکنن شونه به شونه ی معلم اول بدن!
۴.آرزو دارم یه روزی یه نوشته ی خوب و در خور بنویسم٬ یه سه تار عالی بسازم و یه نغمه ی دلنشین بنوازم!(البته خیلی هم دارم واسشون به در و دیوار می زنم٬ اما راه دراز است و جوان کم صبر)
۵. آرزودارم که دیگه بیننده های شاهکار هایی مثل اخراجی ها به روایت صحیح ( اگر صحتش مقبول افتد ) ننازن و بیاموزن راوی معتبر مهمتر از روایت صحیح است!!!
و اما آخرین و مهمهترین آرزوم اینه که:...
(نه قبلش باید قول بدی که جو گیر نشی و بدونی من نه با کافکا و کامو صنمی دارم و نه این روز ها بوف کور خوندم٬ فقط این یه آرزوی قدیمیه که بدجوری واسه داشتنش حسرت می کشم!)
هر چه زود تر بتونم فرشته ی مقرب الهی ( جناب عزراییل ) رو از نزدیک مالاقات کنم!
در آخر هم این که آرزو بر جوانان عیب نیست
پس همه ی اون هایی که دل جونی دارن رو به این بازی دعوت می کنم!
یا حق
