ایرانی
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید××××حالیا چشم جهانی نگران من و توست
این همه حقیقت است که ما کوه طاقت ایم باور کنید تشنه ی بوی صداقت ایم ایم چشم خیس عاطفه گفتم صبور باش تا عاشقیم در گذر سنگ تهمت ایم تلاش سه ماهه و شبانه روزیمان برای تغییر خواهی به ناکجا آبادی انجامید که حتی بزرگترین تحلیلگران سیاسی هم به خواب نیمه شبشان نمی دیدند. توجیه این ماجرا بی فایده است٬دلایلش هم اکنون بی اهمیت چرا که دیگر سیاست در ایران بی معنی است. ترجیه می دهم نقش ایوان را رها کنم و چون زورم به اصلاح پایبست ویران (اصول دموکراسی٬کار حذبی٬كارشناسی و...) این خانه نمی رسد دندان کرم خورده ی سیاست را دور بیندازم تا آن روز که بتوان در وراي اين كودتاي زيبا سخني را با اتكا به آزادي بيان سر داد. نگران لحظه لحظه ی ثانیه هایی ام که در دولت دهم (که شاید با یازدهم و دوازدهم و سیزدهم و ... هم یکی شود) می گذرند. نگران رئیس جمهور منتصبی ام که خود را رئیس جمهور عده ای از مردم می داند و مردم را به خودی و غیر خودی تقسیم می کند. به قول عباس عبدي:وضعیت پیش آمده در شرایط کنونی به بازی صفر و یک تبدیل شده است، وضعیتی دو قطبی که هرچه از دل آن بیرون آید، بهبود شرایط نخواهد بود. حتي تحليل گران بزرگي چون عبدي هم از پس تحليل مهندسي ناصواب پيش آمده بر نيامدند و بدتر از همه انكه توان تحليل شرايط موجود و ارائه ي راه كار را هم ندارند. بگذريم كين نيز بگذرد يا حق دولت مهر ورز جناب احمدی نژاد مرحمت فرمودند و ملت شریف و از شر بلای خانمان سوز فیس بوک راحت کردند ما باید از عمو محمود تشکر کنیم که به فکر صلاح و مصلحت ما هستند!!!!
پ.ن ۱.انتخابات خیلی خاص شده و رقابت بین کروبی و موسوی بسیار تنگانتگ پيش مي رود! ۲.به قول سرمه :هيچ دوست داشتني تاب نمي آورد فاصله را!!!! یا حق سلام كي مي دونه كدوميكي شجاع تر اند؟ اونايي كه خود كشي مي كنن از دست مشكلات يا اونهايي كه خودكشي نمي كنن از دست مشكلات؟ مي دونين به نظر من اونهايي كه خود كشي مي كنن دو دستن: دسته ي اول آدم هايي شجاع و با غيرتي اند كه حاضر نيستن در هر شرايـطي زندگي كنن و حاضرن براي پايان دادن به ننگ زنده بودن با مرگ مواجه بشن دسته ي دوم آدم هايي شجاع اما تنبل اند! اونهايي كه مي تونن اما تنبلي شون مي ياد اوضاع و عوض كنن ولي بازم اونقدر شجاع هستن كه مرگ و در آغوش بكشن. البته منظورم از خودكشي لوس بازي هايي نيست كه امروز مد شده ها! جوون جينگوله مي ره يه مشت قرص مي ريزه تو حلقش بعدم مي ياد تو حال جلو ننه و باباش ولو ميشه و خلاصه هر خري نيگاش كنه از يخ شدنش و رنگ مثل كچش مي فهمه يه مرگشه و مي بردش دكتر و با يه شستشو ي معده همه چي حل ميشه! يا فلان باباي معتاد ميره رگ دستش و مي زنه و اونقدر خون دور و بر مي ريزه تا باز يكي مثلا نجاتش بده و... منظورم از خودكشي يه چيزيه مثل اوني كه فرهاد جعفري ميگه ؛ همون جريان استخر و دستبند ديگه البته چنتا راه هم خودم سراغ دارم كه الان نمي تونم بگم! آخه الان اگه لو بدم ديگه نمي تونم به خاطرشون مالبرو ي پايه بلند بگيرم كه! دوس دارم نظزتون و بدونم يا حق گويند فرزند راهم من جاده هاي سرد،تاريك/جاده هاي گرم،روشن/جاده هاي خيس،نمور/جاده هاي خشك،سوزان. اما فرزند گذارم گزشتن و دل كندن تقدير ناخواسته ي لحظات من اند
این روز ها بیشتر از هر زمان دیگه ای زمانم رو تو جاده ها از دست می دم تقریبا مارکوپلو بودنم هم داره حال به هم زن میشه رود رونده سینه و سر می زند به سنگ یعنی بیا که ره بگشاییم و بگـــــــــذریم یا حق ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار ...
پ.ن ۱.یه روز برای نـــــــــــــدا کامنت گذاشتم که اگه میر حسین بیاد معادله ی خیلی خیلی پیچیده ی انتخابات دور دهم یه شبه ساده و قابل حل میشه. رفتن سید گام اول این ساده شدنه. ۲.امیدوارم سال پر امیدی رو شروع کنین یا حق امیر علی هنگام عبور ستاره ی دنباله دار متولد شده و موجودی دست نیافتنی و فراری است. متعلق به کسی نیست٬هیچکس. جایی دیگر ـــــ گلی ترقی (بـــــــــــــــــــــــــــــــــدون شرح) یا حق تلخ و ملس همچون رژلب های خشکیده ات بر پایه ی الترا لایتی که هیچگاه نفهمیدم تفاوت بلند و کوتاه اش را در دوره ی کنت بازی و silver 4 دوستی راست می گفتی٬تو مرا الترا کش کردی٬تا من هم به زمره ی آنهایی بپیوندم که بیرونشان یکی است و درونشان هزار و یکی٬نه آنکه بگویم مزور اند و هزارچهره و ریا کار نه٬طفکی اند بیشتر. آنقدر صاف و ساده و یکرنگ که به امید آنکه از این یک رنگی در آیند خطی و خشی آریه٬خود می اندازند با ژست هایشان بر زلال وجودشان. بعضی هاشان چنان غد می شوند که با موجودی صفر ریال هم می توان گیر سه پیچ داد که حساب می کنم پول شام را (چون غیر ممکن است بگذارند). بعضی هاشان چنان لوس که با یک کلام مسخره فال می گیرند و با یک تلفن یا تک زنگ به هم می ریزند و بعضی هاشان... راستی چرا نمی توانم خش آریه ی تو را ببینم؟شاید٬باید وسیه ای نوک تیز تر از مرد مابی یا غر زدن پیدا کرد تا بتوان خشی ساخت بر این درخشش. اما چه خش دار٬چه صاف تو هم الترایی هستی.نه برای کام های سنگین یا لذت وافری که از بیرون دادن اولین پک می توان در چشمان نیمه باز و تنگ شده ات به وضوح خواند٬نه. برای آنکه تو هم فهمیدی الترا چه طعمی دارد. آنها که نمی شناسندش می گویند تند است٬تلخ است٬سبک است٬ سنگین است٬ مضر است٬مفید است و صد ها است مسخره ی دیگر. اما التراباز ها خوب می دانند که الترا هم طفلکی است٬غمگین است٬محزون است٬چنان که از نخ سوم و چهارم به بعد٬بی نعشگی و مستی٬خلسه ای به تو می بخشد٬آنقدر گرم و مرطوب که می توانی تمام تنهایی ها و غم ها و دلتنگی های را در آن گریه کنی. آره تو هم الترایی هستی. تقدیم به مهمان نوازی هایت! ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نا مربوط جات: ۱.سید هم آمد٬کمی هم زود تر اعلام کرد آمدنش را.به هر حال معادله ی انتخابات (اگر اتصابات نشود) بی شک عجیب ترین معادله ی این ۳۰ سال شد با آمدن سید. ۲.پیشنهاد بی شرمانه رو دیدین؟ به نظر شما خود فروشی ۴۰۰ میلیون تومانی چه طعمی داره؟ یا حق 
يعني مي خوام بگم اين كه آدم خودش و با مرگ يعني هولناك ترين واقعه ي زندگي بشري مواجه كنه شجاعانه تره يا اينكه براي فرار و هراس از مرگ سراغ تحمل مشكلاتي بره كه راه حلي ندارند وحتي راهي براي جبران!
سلام : نام:وحید رضا مصوری نظام آباد /متولد: 1364 تهران/ ملیت:ایـــــــــــــــــــرانی/ ساکن:کاشمر/دانشجوی مهندسی شیمی ــ گاز به همراه تنهایی من عزیز در خدمتتان هستیم.
